Το Magico.info σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ
Για όποια επικοινωνία απευθυνθείτε στη διεύθυνση: zachs75subs@gmail.com
Ο Τόνι Κράουτς της κας Ζίμερμαν.
Ο ξάδερφος της γυναίκας του κου Ζίμερμαν Τόνι Κράουτς.
Τόνι Κράουτς. Της γυναίκας του κου Ζίμερμαν ο ξάδερφος.
Το πατρικό όνομα της κυρίας Ζίμερμαν είναι Ντέρφι.
Τόνι Κράουτς.
Τόνι Κράουτς, ο ξάδελφος της γυναίκας του κου Ζίμερμαν.
Τα βερεσέδια στον χασάπη, τα βερεσέδια στον χασάπη.
- Γραφείο του Κένεθ Μπάρτλετ. - Γεια σου Κεν, βρήκα μία!
- Έχω υπόθεση για σένα. - Ναι; Ποιος είναι; Τι είναι;
Ξέρεις το χασάπικο του Ζίμερμαν, δύο μαγαζιά προς τα 'δώ απ' τη γωνία;
Τον Ζίμερμαν που θα μας κάνει μήνυση αν δεν πληρώσουμε;
Δεν είναι ο κος Ζίμερμαν, αλλά ο ξάδελφος της γυναίκας του Ζίμερμαν.
- Μα τι έγινε; - Αυτό σου εξηγώ!
Ο Τόνι Κράουτς έχει πρόβλημα, κατηγο- ρείται ότι έκλεψε φορτίο με χοιρομέρια.
Η κα Ζίμερμαν ξέρει ότι είσαι δικηγόρος και πιστεύει ότι ίσως,
αν πάρεις την υπόθεση του Τόνι Κράουτς, θα πατσίσουμε το κρέας.
- Δεν είναι υπέροχο; - Και δεν το έκανε, έτσι;
Δεν έκλεψε όντως το φορτίο με τα χοιρομέρια, σωστά;
Ξέχασα να ρωτήσω, αλλά μάλλον δεν το έκανε, Κεν. Ναι, σίγουρα δεν τα έκλεψε!
Και να το έκανε, θα πάρεις την υπόθεση.
Δε γίνεται να εκπροσωπείς μόνο όσους δεν είναι ένοχοι, δε βγαίνουμε!
Αν δεν το έκανε, θα τον εκπροσωπήσω.
Αλλά αν... αν είναι ένοχος, δεν ασχολούμαι, το ξέρεις αυτό.
Είναι καθ' οδόν για το γραφείο σου, η κα Ζίμερμαν μόλις τον ενημέρωσε.
Αν αθωώσεις τον Τόνι Κράουτς,
η κα Ζίμερμαν έχει κι άλλο ξάδελφο, ξαδέλφη βασικά, που θέλει διαζύγιο!
Κεν, είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που είχες ποτέ!
Θα μου πεις μετά πώς πήγε; Θα μου πεις αμέσως μόλις μιλήσεις με τον Κράουτς;
Φυσικά, θα σε πάρω. Θα σ' ενημερώσω τι έγινε. Ελπίζω σε καλή τύχη.
Και σε παρακαλώ, θα πάρεις την υπόθεση, ακόμα κι αν...
Εννοώ, θα μ' ενημερώσεις αμέσως;
Ναι, κι εγώ σ' αγαπώ.
Αντίο, γλυκέ μου. Καλή τύχη.
- Τι... τι κάνεις; - Είμαι ο Τόνι Κράουτς.
Ναι. Η σύζυγός μου, η κα Μπάρτλετ, τηλεφώνησε ότι έρχεσαι και...
- Δε μπορούν ν' αποδείξουν τίποτα. - Ωραία.
Φυσικά, όταν... όταν ένας άνθρωπος είναι αθώος...
Κύριε Κράουτς,
το ομολογώ ευθαρσώς, απέχω πολύ απ' το να είμαι εξέχων δικηγόρος,
μα έχω ορισμένες αρχές κι έναν κώδικα πρακτικής, στα οποία εμμένω αυστηρά.
- Να, είμαι κολλημένος με την τιμιότητα. - Κανένα πρόβλημα.
Εννοώ δηλαδή ότι πρέπει εξαρχής να ξέρω αν έκλεψες τα χοιρομέρια ή όχι.
Φυσικά και δεν έκλεψα τα χοιρομέρια!
Ωραία, αυτό καλύπτει τα πάντα. Θα χαρώ να σ' εκπροσωπήσω και...
σίγουρα θ' αποδείξουμε την αθωότητά σου στο δικαστήριο.
Και λίγα λες, έχω άλλοθι. Πολλά άλλοθι.
Ωραία!
Τώρα, κύριε Κράουτς, πριν πάμε στα γεγονότα,
νομίζω ότι πρέπει να τα ξεκαθαρίσουμε όλα.
Χαίρομαι πολύ που θα σ' εκπροσωπώ και... ζητώ αμοιβή εκατό δολάρια.
Κανένα πρόβλημα.
- Πολύ ωραία, κε Κράουτς! - Φυσικά θα πρέπει να περιμένεις.
- Να περιμένω; - Ναι, για τα φράγκα.
Μέχρι να πουλήσω δηλαδή τα χοιρομέρια.
Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΝ ΜΠΑΡΤΛΕΤ
Η
Εμπρός; Εμπρός; Κεν, Κεν, τι έγινε;
- Έκλεψε τα χοιρομέρια. - Ναι, και τι έγινε;
- Τον απέρριψες; - Κατά μια έννοια. Εννοώ, τον σούταρα.
Τον σούταρες;
Κεν, δεν σημαίνει τίποτα για σένα...
ότι σούταρες τον ξάδερφο της γυναίκας του χασάπη;
Πού θα παίρνουμε κρέας τώρα;
Και πού θα βρούμε λεφτά για ψώνια, αν δε δέχεσαι καμία υπόθεση;
Έλεν, πώς μπορείς να μιλάς έτσι, ενώ μόλις σου είπα ότι είναι ένοχος;
Δε με νοιάζει αν είναι ένοχος ή όχι. Κάποιος θα τον εκπροσωπήσει.
- Ποιοι είμαστε εμείς... - Έλεν, άκου. Σ' αγαπώ.
Αλλά δε θα τσακωθώ μαζί σου για κάποιον,
που λέει θα με πληρώσει από τα λεφτά που θα πάρει απ' τα χοιρομέρια.
Εντάξει. Κι εγώ σ' αγαπώ.
Τα λέμε το βράδυ. Αντίο.
Γεια σας; Τον κο Κρέιλερ, παρακαλώ.
Η Έλεν Μπάρτλετ.
Ναι. Γεια σας, κύριε Κρέιλερ. Ναι, ναι, το σκέφτηκα.
Δεν βλέπω κανένα λόγο να μην πάρω τη δουλειά.
Ευχαριστώ, είναι πολύ ευγενική εκ μέρους σας η προσφορά.
Βεβαίως, κύριε Κρέιλερ. Αύριο το πρωί;
Ευχαριστώ.
Καλησπέρα, το γραφείο του κου Ντάβενπορτ.
- Έλεν! - Ντέιζι, θέλω να έρθεις αμέσως.
Ναι, πρέπει να σε δω.
Και τι νομίζεις ότι είμαι; Δε μπορώ να φύγω απ' το γραφείο ενώ δουλεύω.
- Τι τρέχει; - Δε μπορώ να σου πω στο τηλέφωνο!
- Έλα από 'δώ! - Στο είπα, δε μπορώ να φύγω!
Εν τω μεταξύ, έχω ραντεβού μετά. Τι έπαθες;
Αν δε μου το πεις στο τηλέφωνο, δε θα το μάθω, πάει και τέλειωσε.
Πρέπει να μείνω εδώ να τελειώσω κάτι γράμματα και να μαζέψω το γραφείο.
Δε θα έρθεις; Ντέιζι, τότε θα πρέπει να σου πω.
Πήγα στο ντουλάπι και ήμουν ζαλισμένη. Πήρα το λάθος μπουκάλι και...
Ντέιζι!
Το λάθος μπουκάλι; Έλεν!
Εμπρός; Εμπρός; Έλεν!
Δηλητηριάστηκε!
Πού είναι; Έλεν!
Πώς νιώθεις; Ποιο ήταν; Ποιο μπουκάλι;
Είπα...
Πάλι ψέματα είπες! Δεν πήρες δηλητήριο.
Αυτό! Απλά έπρεπε να σε δω, Ντέιζι.
Υποθέτω δε σου λέει τίποτα ότι παραλίγο να πάω από καρδιά μέχρι να 'ρθω εδώ.
Συγνώμη, αλλά πρέπει να με βοηθήσεις.
Τι 'ναι αυτή τη φορά; Πάλι κάποιο παραμυθάκι σου;
Όχι, ειλικρινά Ντέιζι. Ο Κεν δεν πάει καλά.
- Οι ιστορίες μου δεν πουλάνε, οπότε... - Φυσικά και δεν πουλάνε!
Όλοι οι χαρακτήρες που γράφεις είναι τρελοί, ποιος να τα πιστέψει;
Εγώ τα πιστεύω! Ζω κάθε ιστορία μαζί τους! Αυτοί οι εκδότες...
Αλλά όπως είπα, δεν τα πάμε καλά οικονομικά, οπότε βρήκα δουλειά.
- Όχι! - Ναι!
- Και τι λέει ο Κεν; - Δε θα πει τίποτα,
γιατί δε θα το μάθει.
Υπέροχα! Ότι πρέπει για έναν ευτυχισμένο γάμο!
Έχεις κρύο νερό;
Έλεν, αν νομίζεις ότι θα κρύψεις 6ήμερη δουλειά χωρίς να το μάθει ο Κεν...
- Πέντε ημέρες τη βδομάδα! - Εντάξει, πέντε.
- Και πάλι λέω... - Και 50 δολάρια τη βδομάδα.
Και τρεις ώρες την ημέρα. Και μάντεψε τι θα είμαι.
Όχι, ευχαριστώ.
Λοιπόν, είμαι προσωπική γραμματέας σε χρηματιστή.
- Μιλάς σοβαρά; - Και φυσικά!
Και τίνος ήρθε στο μυαλό να σου κάνει τέτοια πρόταση;
Ο κος Κρέιλερ, ο κος Ότο Κρέιλερ, παλιός φίλος του πατέρα μου.
Πέντε ημέρες τη βδομάδα, τρεις ώρες την ημέρα,
50 δολάρια τη βδομάδα, προσωπική γραμματέας σε χρηματιστή,
- κι ούτε στενογραφία δεν ξέρεις! - Μπορώ να μάθω!
Αυτό δεν είναι το μόνο που θα μάθεις!
- Έλεν, είσαι άκρως μουρλή, θεοπάλαβη! - Δεν είμαι!
Λοιπόν, το μόνο που θα πω είναι, χάρηκα που σε γνώρισα,
ήσουν ευτυχισμένα παντρεμένη και τα ξαναλέμε.
- Δε με χρειάζεσαι! - Σε χρειάζομαι!
Έχω αναστατωθεί κι ο Κεν θα το δει όταν θα μείνουμε μόνοι και θα ρωτά.
Ξέρεις πώς είναι οι δικηγόροι, όλο ερώτηση κι ανάκριση είναι.
Λοιπόν, και πάλι έχω ραντεβού, οπότε άσ' τον να σ' ανα...
- Γεια. - Γεια.
- Ποιος είναι αυτός; - Λοιπόν;
- Θα πληρώσω την άλλη βδομάδα. - Μη με κάνεις να γελάσω.
Μου χρωστάς 12 δολάρια και ήρθα για να πάρω τη γραφομηχανή.
- Βρε θρασύτατε, φύγε από 'δώ. - Μη με κάνεις να γελάσω.
- Τίποτα δε σε κάνει να γελάς. - Κοίτα, το εννοώ.
Θα σε πληρώσω την άλλη βδομάδα, αφήνεις σε παρακαλώ τη γραφομηχανή;
- Τη χρειάζομαι για τη δουλειά μου. - Όχι.
Αντίο, μωρό.
Αν η δουλειά σου δεν ήταν χάλια, δε θα χρωστούσες 12 δολ. στη γραφομηχανή.
Μην την ακουμπάς!
- Γιατί όχι; - Εντάξει, ορίστε.
Γιατί να με νοιάξει αυτό που θα σου συμβεί;
Είπα ορίστε και πάρ' την.
Τι εννοείς γι' αυτό που θα μου συμβεί;
Εννοούσα τον άντρα μου, εμπρός, πάρ' την. Ίσως να μη σε δει.
Ο άντρας σου; Δε φοβάμαι τον άντρα σου. Μην με κάνεις να γελάσω.
Το λες αυτό γιατί δεν ξέρεις τι έχει.
- Γιατί; Τι έχει; - Είναι τρελός.
- Έλεν! - Άσ' το Ντέιζι, καλό να το μάθει.
Μου λες ότι ο άντρας σου είναι κούκου;
Εντελώς κούκου.
Εντάξει, ο άντρας σου είναι μουρλός. Και λοιπόν;
- Είναι μέσα; - Όχι, το παλεύουμε τώρα με το μαλακό.
Τρελάθηκε από τότε που χάσαμε το μωρό μας.
Μα...
Συγνώμη, κυρία.
Το πρωτοκατάλαβα πριν μια βδομάδα.
Ήταν 2:00 το πρωί, ξύπνησα κι είδα ένα φως εδώ.
Οπότε σηκώθηκα κι ήρθα σιγά εδώ.
Και ήταν ο άντρας μου, ο ίδιος μου ο άντρας,
που χαμογελούσε στη γραφομηχανή και μίλαγε μωρουδίστικα και τη χτυπούσε.
- Τη χτυπούσε; - Κάπως έτσι.
Σου σπάραζε την καρδιά, συντρίμμια στην έκανε,
όταν συνειδητοποίησα τι ακριβώς συνέβαινε.
Πιστεύει ότι η γραφομηχανή είναι το μωρό μας, ο μικρός μας Χάρολντ.
Μα... μα είναι χαριτωμένο... χαριτωμένο όνομα... το Χάρολντ.
Πάρε τη γραφομηχανή, ίσως να μη σε δει καθώς έρχεται σπίτι.
Αν πέσεις πάνω του όμως, ίσως και να μη διαβείς την πόρτα ζωντανός.
Θυμάσαι τι είπε ο Κεν χθες βράδυ;
Εννοείς όταν οι τρεις μας είχαμε πέσει για ύπνο;
Όχι, για το μωρό. Στάθηκε εκεί ενώ το χτυπούσε, γύρισε προς εμάς κι είπε:
Ξέρετε πως αγαπώ το μωρό μου πιο πολύ κι απ' τη ζωή μου;
Και θα σκοτώσω τον πρώτο που θα πάει να του κάνει κακό.
Ακριβώς!
Μα ένας τέτοιος θα έπρεπε να είναι μέσα!
Ένας τέτοιος μπορεί να φέρει μπελάδες!
Δε γίνεται να την εξαφανίσουμε τόσο ξαφνικά, θα γίνει βίαιος!
Θα προσποιηθούμε μια Κυριακή ότι πάμε στη φάρμα του θείου του για φουντούκια.
Το καλύτερο για μένα είναι να πάρω αυτό το μωρό... τη γραφομηχανή αμέσως!
Όπως νομίζεις, με δική σου ευθύνη όμως!
Χαίρετε! Πώς είναι το μωρό μου;
Μωρό;
- Γεια σου, Ντέιζι. - Γεια σου, Κεν.
- Δεν ήξερα ότι έχουμε επισκέπτες. - Κεν, ο φίλος της Ντέιζι,
ο κος ΜακΝτούγκαλ. Από 'δώ ο άντρας μου, ο κος Μπάρτλετ.
Φίλος της Ντέιζι;
- Τι κάνετε; - Τι κάνετε;
- Χαίρομαι για τη γνωριμία. - Ο κος ΜακΝτούγκαλ έφευγε.
Έφερε από 'δώ τη Ντέιζι.
Ναι...
Τι στο καλό;
Η αγαπημένη μου.
- Ποιος την έβαλε εκεί; - Εγώ την έβαλα, είχε κουραστεί.
- Τι έκανε λέει; - Ναι, όπως είπε και η κυρία,
- ετοιμαζόμουν να φύγω. - Γιατί τόσο γρήγορα, καθίστε.
Πάω μέσα να φτιάξω μια παρτίδα δηλητήριο.
Δηλητήριο; Δε θα με δηλητηριάσει!
Τι συνέβη; Γιατί φώναζε;
- Δεν ξέρω! - Ναι, ξέρεις, Ντέιζι.
Είπες ότι τρελαίνεται πάντα όταν ακούει τη λέξη δηλητήριο,
γιατί μέθυσε ένα βράδυ με μπόμπες ποτά και είχε πονοκέφαλο, θυμάσαι;
- Φυσικά! - Συγνώμη, αναφερόμουν σε κοκτέιλ.
- Πόσο μακριά πάει συνήθως; - Μέχρι τη γωνία και ξαναγυρνά.
Συνήθως με περιμένει κάτω.
Καλά κατάλαβα ότι είναι λίγο σαλεμένος.
- Πού τον γνώρισες; - Να...
- Τον... Πήγαιναν σχολείο μαζί. - Πήγαμε σχολείο μαζί.
- Τι παίζει εδώ; - Τι παίζει πού;
Πρέπει να φύγω τώρα.
- Ο κος ΜακΝούναν με περιμένει. - Όχι, δε σε περιμένει.
Το όνομά του δεν είναι ΜακΝούναν. Είναι ΜακΝτούγκαλ.
- Μα αυτό είπε. - Αυτό είπα! Αντίο!
- Για ένα λεπτό! - Ντέιζι!
Εύχομαι να τα κακαρώσεις!
Πολύ... πολύ άσχημο αυτό με τον πελάτη σήμερα.
- Ναι, πολύ άσχημο που δεν ήταν τίμιος. - Ναι.
Δεν ανέχομαι τους ψεύτες. Το ξέρεις αυτό.
- Ποιος ήταν αυτός ο άντρας; - Ποιος άντρας;
- Ποιος ήταν; - Ο φίλος της Ντέιζι, ο κος ΜακΚόρμακ;
- ΜακΝτούγκαλ. - Ναι, ο κος ΜακΝτούγκαλ.
- Γιατί έφυγε τρέχοντας από 'δώ; - Μα σου είπα!
Έφαγε ένα χαλασμένο... μαρούλι μια φορά και...
Μια μέρα, σε κάποιο απ' τα ψέματά σου,
θα φορέσω το καπέλο και θα την κάνω μ' ελαφρά πηδηματάκια.
Θα φύγω κι ούτε που θα με ξαναδείς.
Ποιος ήταν αυτός ο άντρας;
Επειδή η Ντέιζι φέρνει το φίλο της, έναν τρελό που γνώρισε στο γραφείο...
- Στο σχολείο! - Αυτό εννοούσα!
Εντάξει. Ήρθε να πάρει τη γραφο- μηχανή και δεν το ήθελα αυτό.
Και τι έκανες εσύ;
Του είπα ότι πιστεύεις η γραφομηχανή είναι το μωρό σου...
κι αν την έπαιρνε, θα τον σκότωνες.
Με άλλα λόγια, του είπες ότι είμαι τρελός.
Κοίτα, ναι.
Τα βλέπεις; Τώρα σου είπα την αλήθεια, τσαντίστηκες.
Δεν τσαντίστηκα. Σκεφτόμουν απλά να σου στρίψω το λαρύγγι, αυτό μόνο.
Δε σε κατηγορώ, δεν ήθελα να το πω, απλά μου βγήκε.
Ως συνήθως. Όπως τότε που μπήκα στο δωμάτιο...
κι ανακάλυψα ότι είχες πει ότι είμαι σωφρονισμένος ληστής τραπεζών.
Το είπα επειδή όλες οι άλλες κοκο- ρευόντουσαν για τους άντρες τους...
Και τότε που είδα τους Ρόλστον στο δρόμο,
αφού τους είχες πει δε θα παίξουμε μπριτζ λόγω προβλήματος στα νεφρά μου.
- Μα δεν παίζουμε καλό μπριτζ μ' αυτούς! - Κι εκείνος ο χασάπης.
Με είδε την ίδια μέρα που έσκισε τα βερεσέδια μας, γιατί με θεωρούσε νεκρό!
Ξέσπασε πάνω μου, άντε να τελειώνουμε.
Τι σημασία έχει; Το 'χω ξανακάνει αυτό.
Ζω έναν εφιάλτη, τον... χειρότερο εφιάλτη που έζησε ποτέ άνθρωπος!
Και μια μέρα...
Μπορείς να μου φέρεις τα τσιγάρα;
Κεν, δε θα έλεγα σ' αυτόν με τη γραφομηχανή ότι είσαι τρελός,
αν είχα τα χρήματα να τον πληρώσω.
- Ευχαριστώ. - Δεν εννοώ ότι φταις εσύ!
Εννοώ μόνο να μ' αφήσεις να πάω να βρω δουλειά.
Εγώ σε φροντίζω.
Πολλές γυναίκες δουλεύουν, ακόμη και γυναίκες εκατομμυριούχων.
Αυτό είναι διαφορετικό. Δουλεύουν επειδή βαριούνται,
όχι και να φαίνεται στον κόσμο ότι οι άντρες τους χρειάζονται βοήθεια.
Αν πας για δουλειά, θα φαίνομαι τελείως αποτυχημένος και δεν είμαι... ακόμα.
Φυσικά και δεν είσαι.
Εννοώ να είχα δουλειά κρυφά.
Ξέρεις τι θα έκανα αν έβγαινες έξω κι έπιανες δουλειά πίσω απ' την πλάτη μου;
- Ναι. - Σκέφτεσαι να το δοκιμάσεις;
- Όχι. - Λες την αλήθεια;
Ναι.
Κεν, από δω και πέρα, θα λέω την αλήθεια, τ' ορκίζομαι.
Θα είμαι περήφανη γι' αυτό που αντιπροσωπεύεις...
και θα μετράμε τα λεφτά μας και θα έχουμε χρήματα για να ξοδεύουμε.
- Καλημέρα, κυρία. - Καλημέρα.
Είμαι η νέα γραμματέας του κου Κρέιλερ.
Πολύ καλά. Πολύ καλά μάλιστα.
Από 'δώ παρακαλώ.
- Επιθυμείτε πρωινό; - Όχι. Πρέπει να τρώω εδώ;
Θέλετε να πάτε πρώτα στο γραφείο ή να σας δείξω το δωμάτιό σας;
Ποιο δωμάτιο; Να σου πω, τι μέρος είναι τούτο 'δώ;
Το καπέλο σας.
Αυτό είναι το γραφείο του;
Ναι, ο κος Κρέιλερ δεν έχει άλλο γραφείο;
- Εννοώ, σε κάποια εταιρία; - Μάλιστα, κυρία.
Πού διεκπεραιώνει η γραμματέας του το μεγαλύτερο όγκο της δουλειάς;
Καλημέρα, αγαπητή μου!
Καλημέρα, κε Κρέιλερ. Καθυστέρησα.
Όλοι το ίδιο δεν παθαίνουμε; Και μπορείς να με φωνάζεις Ότο.
Στην τελική, είμαι παλιός φίλος της οικογένειας.
Μάλιστα, Ότο.
- Θα τα καταφέρεις μια χαρά. - Ευχαριστώ, κύριε. Μακάρι να ήξερα...
- Ότο! - Ότο, μακάρι να ήξερα πώς ν' αρχίσω...
- Είσαι παντρεμένη, έτσι δεν είπες; - Μάλιστα, κύριε... Ότο.
- Τι σόι άντρας είναι; - Μια χαρά!
Τι εννοείς;
Φέρε την καρέκλα σου λίγο πιο κοντά.
Λίγο πιο κοντά.
Τώρα καλύτερα!
Για παράδειγμα, αν είχαμε δουλειά ένα Σαββατοκύριακο, εκτός πόλης.
Δε θα μπορούσα να το κάνω αυτό.
Δεν υπάρχει πρόβλημα, θα βρούμε τον τρόπο.
Μάλιστα, μάλιστα, η ημέρα ξεκινά!
- Θα σου υπαγορεύσω επιστολή. - Δε μπορώ! Θυμάσαι;
Έχεις δίκιο.
Ξέρεις κάποιον άλλον τρόπο γραφής ή κάτι τέτοιο;
Όχι κύριε, αλλά ενώ δουλεύω, θα μαθαίνω και στενογραφία.
- Θα πάρω το εγχειρίδιο με τα σημάδια. - Πολύ ωραία.
Αν μιλούσες πολύ αργά! Νομίζω ότι κάτι πρέπει να πάρεις εφόσον πληρώνεις.
Ναι, πράγματι.
Θα σ' αρέσει εδώ, Έλεν. Κι εγώ θα σ' αρέσω.
Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να υπάρξει κατανόηση.
- Ξέρεις τι εννοώ; - Ναι Ότο, καταλαβαινόμαστε μεταξύ μας.
Αυτό ακριβώς. Κάθισε.
Όχι, ευχαριστώ. Θέλω να πω, είμαι ήδη καθισμένη.
Δεν είναι τρόπος αυτός. Έλα τώρα!
Μήπως πρέπει ν' αρχίσουμε ν' απαντάμε στο ταχυδρομείο σας ή κάτι τέτοιο;
Πήγαινε πίσω και διάβασέ μου τα γράμματα.
- Σταμάτα να μ' ακολουθείς! - Δε σ' ακολουθώ, μην ταράζεσαι.
Στην τελική, παλιός οικογενειακός φίλος, 50 δολ. την εβδομάδα, 3 ώρες την ημέρα.
Στάσου ακίνητη!
Τώρα Έλεν, τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί.
Στην τελική, είσαι νέα εδώ. Εγώ είμαι στη δουλειά εδώ και 25 χρόνια.
- Άσε με! Παραιτούμαι! - Έλεν, ξεκινάμε πολύ άσχημα.
- Όλα καλά, εγώ φταίω. - Ναι!
Άκου, όταν κάποιος σου ξαναπροσφέρει 50 δολ. τη βδομάδα για 3 ώρες δουλειάς,
5 μέρες τη βδομάδα κι αποφασίζεις ότι νέα μέρα ξεκινά για την εργαζόμενη...
Εδώ είναι.
- Το αποκαλείς αυτό γραφείο; - Είναι και τα 2, μένει εδώ ταυτόχρονα.
Πάω στοίχημα ότι θες ότι εδώ βρωμάει η δουλειά.
Πήγαινε πες του ότι θα πάρεις καπέλο, παλτό και πορτοφόλι μου.
- Θα περιμένω εδώ. - Ώστε έτσι νομίζεις;
Άκου, θα περιμένω εγώ απέξω. Και ξέρεις, θα σου κάνει καλό.
Κοίτα να μπεις κρυφά και να πάρεις τα πράγματά σου χωρίς να σε δει.
Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου;
Να, κάποιος πρέπει να είναι έξω για να ζητήσει βοήθεια όταν...
- όταν δε θα βγαίνεις. - Σε παρακαλώ!
- Σε παρακαλώ, να, είμαι αλαφιασμένη! - Τι κρίμα!
Εντάξει. Δεύτε τελευταίον ασπασμόν!
Δοκίμασε την πόρτα, ίσως να είναι ξεκλείδωτη.
Τι είναι αυτό;
- Αστυνομία. - Γιατί;
Και πού θες να ξέρω;
Έρχονται εδώ, πάμε να την κάνουμε!
Γεια χαραντάν κοπελιές, τι κάνετε εδώ;
- Να... - Πολύ ωραία! Πάρτε τες μέσα, παιδιά.
Για να σου πω!
Κρατήστε τα κορίτσια εδώ. Πάμε.
Καθίστε.
Τι συμβαίνει εδώ;
- Ξένος είμαι εγώ. - Ψάξτε τα πάντα.
Έτσι όπως κάνουν, είναι λες και σκότωσαν κάποιον!
- Πρινς; - Μάλιστα, κύριε.
Δείξε στα παιδιά το σπίτι.
Τζο, κάτσε μπροστά. Χάρι, εσύ πίσω.
Και μην αφήσετε δημοσιογράφους να μπουν, μέχρι να σας πω εγώ.
- Ποιος είναι αυτός; - Δεν ξέρω.
- Τι της ψιθυρίζεις; - Τίποτα.
Μη μου λες τίποτα! Σ' άκουσα να ψιθυρίζεις!
Αλήθεια;
Απλά αναρωτιόμασταν αν τα μαλλιά είναι δικά σου.
Τι κάνατε εκεί μπροστά;
- Τίποτα! - Ναι, κάτι κάναμε.
Ήρθε εδώ για να πάρει καπέλο, παλτό και πορτοφόλι της.
Έλα να τα πάρουμε για να την κάνουμε από 'δώ.
Με μεγάλη μου χαρά!
Ήρθες δηλαδή να πάρεις τα πράγματά σου;
Σε πειράζει να μου πεις πότε τ' άφησες εδώ;
- Σήμερα το πρωί, εκεί μέσα. - Υπέροχα, πάμε να τα πάρουμε!
Μετά χαράς να φύγουμε από 'δώ. Μα γιατί έκανα τέτοια παλαβομάρα...
Βλέπεις; Είναι εδώ, όπως σου είπα, κι έβαλα το πορτοφόλι μου εδώ...
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
- Τι είναι αυτό; - Δεν το ξέρεις, έτσι γλύκα;
Εί... είναι ένας άντρας.
- Ο Ότο. - Ο Ότο;
Σωστά το είπες. Κι είναι και στο χαλί μάλιστα.
- Τι συνέβη; - Γιατί δε μου λες εσύ;
Και με σένα τι παίζει; Ήσουν κι εσύ εδώ το πρωί;
- Πάμε να φύγουμε, Ντέιζι. - Εγώ δε θα έφευγα.
Πάμε πίσω στο άλλο δωμάτιο να μιλήσουμε.
Μην το κάνεις, μη μιλάς χωρίς δικηγόρο, φώναξε τον Κεν.
Τι να συζητήσουμε; Ήμουν εδώ το πρωί, αλλά δεν έχω καμία σχέση... μ' αυτό.
Όχι, φυσικά κι όχι! Ας μιλήσουμε όμως έτσι κι αλλιώς, για την πλάκα μας.
Μην το κάνεις, φώναξε τον Κεν!
Δε μπορώ να φωνάξω τον Κεν! Δε θέλω να ξέρει ότι ήμουν...
Πώς το 'πες αυτό, γλύκα;
Τίποτα. Και μη μ' αποκαλείς γλύκα!
Είπες ότι ήσουν. Θα μου πεις ακριβώς πού ήσουν!
- Έλεν; - Για να δούμε.
Γιατί είναι η φίλη σου μαζί σου;
Εγώ της το ζήτησα, δεν ήθελα να ξαναγυρίσω εδώ μόνη μου.
- Γιατί όχι; - Μη μιλάς!
Πρέπει να μιλήσω, πρέπει να του πω ό,τι ξέρω!
Άκου, θα ήταν καλύτερα για μένα αν ο άντρας μου δε μάθαινε ότι ήμουν εδώ.
Αν απαντήσω σ' όλες τις ερωτήσεις, γίνεται να μην το μάθει ο άντρας μου;
- Πιθανώς. - Πολύ ωραία!
Εννοώ δηλαδή αν τον έχεις κλειδωμένο σε σκοτεινό δωμάτιο χωρίς ράδιο.
- Εντάξει, τι θες να μάθεις; - Γιατί το έκανες;
- Εγώ απλά έφευγα τρέχοντας από 'δώ! - Εντάξει. Γιατί έφυγες τρέχοντας;
Να, τον χτύπησα πρώτα πριν φύγω.
Τον χτύπησες; Δύο σφαίρες, ακριβώς στο δόξα πατρί!
Πυροβολήθηκε;
- Πού έκρυψες το όπλο; - Δεν είχα όπλο.
Όχι, φυσικά κι όχι.
Πού είναι το παραδάκι; Πού είναι τα 12.000 δολ. που άρπαξες απ' το γραφείο;
- Ξέρεις κάτι; - Όχι, τι;
- Νομίζω είσαι τρελός και πάω σπίτι μου! - Όχι, δε θα πας.
Θα έρθεις μετά στο τμήμα μαζί μου, γλύκα.
- Δε θα έρθω. - Θα έρθεις.
Μη μιλάς! Δε χρειάζεται να μιλάς χωρίς δικηγόρο!
Όχι! Ποτέ μη μιλάς χωρίς δικηγόρο.
Άκου γλύκα, δε μ' αρέσει να παραπονιέμαι,
αλλά εφόσον έπρεπε να σκοτώσεις κάποιον, γιατί να μη σκότωνες αυτή;!
Εκεί καθόταν!
Εκεί καθόταν ο άντρας που νόμιζες ότι σ' αγάπα, μα δε σ' αγαπά πια.
Μόλις στο είπε.
Οπότε κοντοστάθηκες, τον κοίταξες καλά,
τον κοίταζες και τον μισούσες όπως μόνο μια κυρά μπορεί να μισήσει!
Ξαφνικά βγάζεις το όπλο σου και μπαμ!
- Μπαμ! Μπαμ! - Μπαμ, μπαμ! Μπα...
Ο Κρέιλερ πέφτει από την καρέκλα, ευθύς καταγής, νεκρός σαν ντόνατ.
Εξαφανίζεσαι μονομιάς, τόσο ανάστατη που ξέχασες πορτοφόλι και τα λοιπά!
Ορίστε λοιπόν, τόσο απλό είναι.
- Εννοείς ότι το έκανα γιατί... - Ακριβώς, ακριβώς! Μισό τώρα, μισό.
Έλα τώρα, ομολόγησε. Θα γλιτώσεις την ηλεκτρική καρέκλα.
Σου εγγυώμαι ότι θα γλιτώσεις τη ζωή σου!
- Την ζωή μου! - Ναι!
Μα δεν το έκανα!
- Εγώ λέω ότι το έκανες. - Δεν το έκανα!
Αν το έκανα όπως λες, πού κολλάνε τα 12.000 δολάρια;
Αυτά;
Τώρα ξέρω τι έγινε! Ξαφνικά όλα ξεκαθάρισαν μπρος στα μάτια μου!
- Πολύ ωραία. - Δεν τον αγαπούσες, κατάλαβες;
Ποτέ δεν τον αγάπησες! Δεν αγαπάς κανέναν.
- Είσαι τέτοιος τύπος κυράς! - Πω πω!
Ήξερες ότι έχει 12.000 στο γραφείο,
οπότε περίμενες μέχρι να γυρίσει αλλού το βλέμμα του και μπαμ!
Μπαμ.
Του την έδωσες και κατάλαβε! Μετά άρπαξες το παραδάκι.
Ύστερα τακτοποίησες τον Κρέιλερ, ώστε να μοιάζει με αυτοκτονία.
Και ξαφνικά ακούς τον μπάτλερ να έρχεται!
Αναστατώνεσαι και φεύγεις τρέχοντας και ξέχασες τα πράγματά σου!
- Πώς σου φαίνεται αυτό; - Και τι ποινή θα έχω γι' αυτό;
Καρέκλα.
Μόλις βρήκαν τα χρήματα. Ήταν στο γραφείο όλη την ώρα, σε κουτί με πούρα.
Αυτό κάνει εσένα και την ιστορία σου ανόητη, έτσι δεν είναι;
Κοίτα, δε γίνεται να έχεις πάντα δίκιο, κάνουμε και κάνα λαθάκι πού και πού.
- Αυτά παθαίνεις αν την λες σε γυναίκα! - Μα δε σου την είπα.
- Ναι, με παρενόχλησες. - Σύ... συγνώμη, δεν το ήθελα.
Μη σε παίρνει και τόσο από κάτω, θα γίνουν κι άλλοι φόνοι.
- Θα βρεις έναν εύκολο, ίσως. - Μα δε θέλω εύκολο!
- Ξέρεις πώς το βλέπω εγώ το πράγμα; - Όχι, δε θέλω να μάθω!
Κοίτα με, ένα απλό, φτωχό, εργαζόμενο κορίτσι,
μέχρι να δω τον Ότο σ' εύθυμο πάρτι σε κάποιο σπίτι.
Ο άντρας μου ήταν πάντα καλός, μα φεύγει συχνά απ' το σπίτι για δουλειές.
Στο τελευταίο του ταξίδι έφυγε για πάνω από ένα χρόνο.
Ναι; Ναι;
Μαραζώνω, κυριολεκτικά μαραζώνω για συντροφιά.
Ο κος Κρέιλερ... ο Ότο, το βλέπει αυτό και σύντομα...
- ξέρεις. - Πόσο λυπάμαι!
Δεν πειράζει. Πάω στον Ότο να παρα- καλέσω για βοήθεια και με χλευάζει!
Αυτός είναι τύπος για σένα!
Υπάρχει μόνο ένα για μένα.
Του λέω ότι θα πάω στις εφημερίδες και θα τον καταστρέψω αν δε με βοηθήσει.
Ανοίγει αργά το συρτάρι του γραφείου, βγάζει το όπλο,
το πιάνω, αρπαζόμαστε στα χέρια και ξαφνικά ακούγεται πυροβολισμός!
- Δύο πυροβολισμοί. - Δύο πυροβολισμοί.
Κι ο Κρέιλερ κείτεται νεκρός στα πόδια μου.
Αμάν, αμάν, αμάν!
- Λοιπόν τι ποινή έχω γι' αυτό; - Ίσως πέντε χρόνια.
- Ίσως όχι πέντε χρόνια, ίσως τίποτα. - Τα βλέπεις; Ξέρω πώς να το κάνω.
Μου έδωσες ηλεκτρική καρέκλα κι εγώ πήρα από 5 χρόνια ως τίποτα!
Έλα τώρα, κάτσε να το γράφουμε, να το υπογράψεις μετά.
- Με την ευκαιρία, τι έγινε το όπλο; - Ποιο όπλο;
Το όπλο που λέγαμε μόλις τώρα!
Το όπλο που εσύ κι ο Ότο παλεύατε!
- Δεν παλεύαμε για κανένα όπλο. - Αλλά μόλις είπες...
Αυτό! Δεν ήταν αλήθεια. Το 'βγαλα απ' το μυαλό σαν να 'γινε.
Βρήκαν το όπλο της δολοφονίας του Κρέιλερ.
- Πού το βρήκες; - Στο διαμέρισμά της σ' ένα γραφείο,
με δύο σφαίρες να έχουν ριχτεί.
Φυσικά το βρήκαν. Γιατί όχι άλλωστε; Αυτό το όπλο ανήκει στο άντρα μου.
Στον άντρα σου;
- Φυσικά! Βρήκε μάλλον τη γυναίκα του. - Όχι.
- Πάει και τον βρίσκει! Τσακώνονται! - Όχι.
- Ο άντρας τραβά το όπλο. Μπαμ! - Όχι.
- Ο Κρέιλερ κρύος σαν το αγγούρι! - Όχι!
- Ναι! - Δεν είναι αυτό, δε γίνεται!
Ξέρεις τι έγινε πραγματικά;
Μη μου πεις!
Πού είναι;
- Μέσα. - Μέσα; Μα... μα γιατί;
Έριξα τις δύο σφαίρες πριν από ένα μήνα,
όταν ήμουν στη εξοχή και δούλευα το βιβλίο μου.
- Τις έριξα σ' ένα δέντρο. - Να σου πω!
Να τους πάμε εκεί που τις έριξες να τους δείξουμε τις σφαίρες στο δέντρο!
Μα... μα δεν πέτυχα το δέντρο.
Γεια σου, Κεν.
Γεια σου.
Δεν...
Δεν... θα καθίσεις, σε παρακαλώ;
Πώς θα μιλήσουμε αν στέκεσαι εκεί σαν μπάστακας;
Πώς αλλιώς να στέκομαι όταν η γυναίκα μου, η δική μου γυναίκα...
Ναι! Πες το, πες το.
Δεν είναι τόσο άσχημα εδώ. Πώς είναι το φαγητό;
Εντάξει, υποθέτω. Δεν έχω φάει ακόμα.
Πρέπει να φας, ό,τι κι αν γίνει, θα πρέπει να τρως.
- Συγνώμη που φώναξα. - Συγνώμη που σ' έβαλα φυλακή.
Δεν υπάρχει πρόβλημα, πάντα αναρωτιόμουν πώς είναι.
Ανακάτεψαν πολύ το διαμέρισμα;
Μόνο τα συρτάρια στο ντουλάπι.
Βρήκα κάλτσες που νόμιζα ότι είχα χάσει, ήταν εκεί που φυλάς τα χειρόγραφά σου.
Χαίρομαι γι' αυτό.
- Πώς είναι ο καιρός έξω; - Μια χαρά.
Έχει λίγη ζέστη.
Να, ήθελα απλά να πιάσω δουλειά, ήθελα...
- Ήθελα να βοηθήσω! - Μα σου είπα να μην το κάνεις!
- Χρειαζόμασταν τόσα πράγματα! - Έλεν, ας μην το συζητάμε πια.
Ν' ανησυχούμε που είσαι φυλακή κι είναι πάμπολλα τα στοιχεία εναντίον σου.
- Ποια στοιχεία; - Αποδείξεις ότι πήγες στου Κρέιλερ.
- Πολύ σωστά, πήγα. - Αποδείξεις ότι πάλεψες μαζί του.
Πάλεψα.
Και μετά έφυγες τρέχοντας από το σπίτι, το ξέρουν γιατί έπεσες πάνω σε κάποιον.
Ναι, σ' έναν κοντούλη.
Τότε ίσως αντιμετωπίσουμε το πιο σημαντικό γεγονός.
Αποδείξεις ότι οι σφαίρες έφυγαν απ' το όπλο σου.
- Τι; - Φυσικά η άμυνά μας πρέπει να είναι...
- Πώς μπορούν ν' αποδείξουν κάτι τέτοιο; - Ο ειδικός της βαλλιστικής.
Οι σφαίρες που σκότωσαν τον Κρέιλερ ήταν του όπλου που βρήκαν σπίτι μας.
- Μου ήρθε κάπως δύσκολα... - Τι με νοιάζει τι λέει; Τι ξέρει όμως;
Μα είναι ειδικός, αυτό κάνει, βρίσκει από έφυγαν σφαίρες, είναι δουλειά του!
Και που είναι δουλειά του; Μπορεί να κάνει λάθος, έτσι;
Απλά να προσλάβουμε άλλον ειδικό ν' αποδείξει ότι δεν είναι ειδικός.
Γίνεται πολλές φορές.
Μα μόλις τον περασμένο μήνα διάβασα για κάποιον...
- Δε μπορώ να το θυμηθώ τώρα, αλλά... - Έλεν, άκουσέ με.
Ούτε να το σκέφτεσαι ότι θα πείσεις τους ενόρκους ότι δεν έριξες τις σφαίρες.
Ξέρεις τι θα γίνει αν πας να δηλώσεις ότι είσαι αθώα;
- Τι; - Θα...
- Τι; - Άσ' το καλύτερα να μην το πούμε!
Ξέρω τι θα συμβεί, θ' αποδείξουν ότι το έκανα ακριβώς όπως το είπες.
Θα με βάλουν στη φυλακή ισόβια! Ίσως πιο χειρότερα, ίσως ηλεκτρική καρέκλα!
Είπα να μη μιλάμε γι' αυτά!
Θα πρέπει να δουλέψω τη στρατηγική μου πάλι.
Πριν σε δω, έλεγα να δηλώσουμε αυτοάμυνα, αλλά τώρα...
- Εννοείς ότι τον σκότωσα γιατί... - Αυτό ακριβώς!
Η γυναίκα έχει δικαίωμα να προστατευτεί ενάντια σ' έναν βάρβαρο.
Και με το σωστό είδος άμυνας, θα μπορούμε...
Μα δεν έχει νόημα να το σκεφτόμαστε.
Αν πεις ότι δεν το έκανες, είναι σαν να πετάς την υπόθεση στα σκουπίδια, άρα...
Δεν ήθελα να μιλήσω έτσι, αλλά... έχω τόσο μπερδευτεί κι αναστατωθεί.
Το ξέρω, δε σε κατηγορώ.
Έλεν, δε σου φέρθηκα σωστά, ήρθα εδώ ζωσμένος στ' άρματα,
σε κατηγορούσα χωρίς να έχεις την ευκαιρία να πεις τη δική σου πλευρά.
Τώρα πες μου τι συνέβη, ακριβώς τι συνέβη,
κι ό,τι κι αν πεις, θα σε πιστέψω.
Δεν άκουσες; Είπα να μου πεις τι συνέβη.
- Τι στο καλό σκέφτεσαι; - Εσένα στο δικαστήριο!
Θέλω πολύ να σ' ακούσω να μάχεσαι για τη ζωή μιας γυναίκας!
Αυτή είναι η υπόθεση που πάντα περίμενες!
Η μεγάλη σου ευκαιρία να αποδείξεις ότι είσαι ο καλύτερος δικηγόρος στη χώρα.
Λες να μπορείς να κερδίσεις;
Αν παλέψω για σένα; Φυσικά θα κερδίσω!
Πώς; Τι θα πεις για να με υπερασπιστείς;
Να... Δεν το έχω σχεδιάσει ακόμα, αλλά...
Καταρχάς η άμυνά μας θα είναι ειλικρινής κι εντελώς ξεκάθαρη.
Σκότωσες τον Ότο Κρέιλερ. Θα το παραδεχτούμε.
Αλλά όταν πω γιατί τον σκότωσες,
κανείς στην αίθουσα δε θα τολμήσει να σε καταδικάσει!
Το βλέπω στα μάτια μου ν' αγορεύεις για χάρη μου, την γυναίκα σου,
που το μόνο έγκλημα ήταν να προστατευτεί...
από τις βάρβαρες επιθέσεις αυτού του ανθρωπόμορφου γύπα!
Δεν γινόταν αλλιώς! Θα το καταλάβουν! Θα τους κάνω εγώ να το καταλάβουν!
Με την υπεράσπισή σου, θ' αγορεύσεις για τις υποθέσεις όλων των γυναικών!
- Είναι υπέροχο, θα είσαι εξαιρετικός! - Το πιστεύεις;
Άσ' το καλύτερα, θα πεις ότι δεν το έκανες.
Να χάσω την ευκαιρία ν' αποδειχθεί κάτι που δε μπορεί ν' αποδειχθεί; Όχι.
Κεν, σκότωσα τον Ότο Κρέιλερ.
Κακομοίρα μου!
Δε με νοιάζει τι λες! Δε σκότωσες τον Ότο Κρέιλερ.
Όχι τόσο δυνατά! Και φυσικά τον σκότωσα.
Ήμουν μαζί σου όταν ξαναγύρισες, ένιωσες την ίδια έκπληξη με μένα!
Σκάσε!
Φόρεσέ το μου.
Έτσι όπως το βλέπω, έχεις μπλέξει πάλι σε κάποιον εφιάλτη σου.
- Θα πάω κατευθείαν στο Κεν... - Όχι!
- Γιατί όχι; - Γιατί αν το μάθει ποτέ...
Τι να μάθει;
Ντέιζι, κοιτάς σε παρακαλώ τη δουλειά σου;
Όχι, πάω στον Κεν...
Εντάξει. Θα σου πω. Δεν σκότωσα τον Κρέιλερ.
Το ήξερα! Γιατί είπες ότι τον σκότωσες;
Δεν ξέρω ακριβώς.
Είχαμε εξιταριστεί για το πώς ν' αποδεί- ξουμε ότι τον πυροβόλησα για καλό λόγο.
Κι έμοιαζε η μόνη ευκαιρία να μείνω ελεύθερη να πω ότι το έκανα και...
- Πω πω, σε τι μπάχαλο έμπλεξες! - Το ξέρω.
Όχι, δεν έμπλεξα! Όλα θα πάνε καλά, αρκεί να μην πεις τίποτα!
Αλλά αν πεις τίποτα, τέλειωσα με τον Κεν,
ξέρεις πώς είναι, και θα μπω φυλακή για ψευδορκία.
- Δεν είναι καλύτερο απ' την καρέκλα; - Ντέιζι!
- Δεν ήθελα να σε τρομάξω. - Δε... δε με τρόμαξες.
Κοίτα να το καταλάβεις Ντέιζι, είναι πολύ αργά για ν' αλλάξουμε κάτι πλέον.
Θα καταστρέψεις τη ζωή μου, θα χαθεί η ευκαιρία του Κεν, θα τελειώσουν όλα!
- Τελειώσατε εκεί μέσα; - Μια στιγμή.
- Το κατάλαβες; - Έτσι φαντάζομαι!
Μισό! Δεν ανήκω εδώ... ακόμα.
Η ΜΠΑΡΤΛΕΤ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ
Θα το κόψεις;
Αμάν εσύ και τα μπαλόνια σου!
Φοβάσαι, Τζορτζ; Φοβάσαι ότι δεν αξίζεις μία;
Ξέρεις, έτσι είναι η ζωή, Τζορτζ.
Λοιπόν, κοιτάς να ζήσεις, σαν να φυσάς ζεστό αέρα εδώ μέσα.
Χρόνο με το χρόνο. Χρόνο με το χρόνο μέχρι...
να γίνεις τελικά έτσι,
με χοντρό, στρογγυλό σώμα και το δέρμα να τσιτώνει παντού.
Εσύ... Αυτή είναι η ζωή, Τζορτζ.
Και τότε τι γίνεται; Κάτι γίνεται. Τα πάντα γίνονται!
Και... και αυτό κάνει η ζωή, Τζορτζ. Κοίτα, κοίτα, κοίτα τι κάνει η ζωή.
Θλιβερό δεν είναι;
Είσαι φοβερός, έτσι δεν είναι, Τσάρλι;
Μέγας φιλόσοφος. Έχει δικαστήριο σήμερα;
Έχει δικαστήριο κάθε μέρα. Υπάρχει ζωή για σένα, ζωή με την πλάτη στον τοίχο.
Βλέπεις τα μπαλόνια εκεί σίγουρα, αυτά που ήταν χοντρά, στρογγυλά και σφιχτά.
Αλλά καταρρέουν τώρα, σαν μαζεμένα, ζαρωμένα κοχύλια.
Κατάλληλα μόνο για το εργαστήριο ενός σπουδαίου εγκληματολόγου.
Ενός σπουδαίου εγκληματολόγου. Ενός σπουδαίου εγκληματολόγου!
Εννοείται, σ' ακούω, Τσάρλι. Ηρέμησε.
Για παράδειγμα αυτό το μπαλόνι εδώ, αυτή... αυτή η Έλεν Μπάρτλετ.
Ναι, καλή υπόθεση. Ο άντρας της την υπερασπίζεται.
Δες την! Δεν είναι δολοφόνος.
Όλοι οι σπουδαίοι εγκληματολόγοι θα το έβλεπαν αυτό.
Είναι χοντρή και στρογγυλή και σφιχτή, ούτε έχει αρχίσει να ζαρώνει!
Δεν είναι χοντρή, στρογγυλή και σφιχτή. Πού κοιτάς;
Είσαι τυφλός. Είσαι χαζός.
Ναι, εσύ είσαι καλά, έτσι Τσάρλι;
- Είμαι ο καλύτερος! - Φυσικά, ο καλύτερος σ' όλα.
Τι σημασία έχει αν παραδέχτηκε ότι τον σκότωσε;
- Ξέρεις τα πάντα, σωστά Τσάρλι; - Είμαι μαθητής της ζωής.
Ωραία τα λες, ωραία τα λες!
- Είσαι καλύτερος από μένα, ναι Τσάρλι; - Το ξέρεις πως είμαι.
Είσαι καλύτερος από μένα κι όλη την οικογένειά μου μαζί, έτσι Τσάρλι;
Απορώ γιατί σ' ακούω. Μάλλον επειδή με διασκεδάζεις.
Ευχαριστώ πολύ. Τι θα έλεγες να σε κεράσω άλλο ένα ποτό;
Παρακαλώ, αν το επιθυμείς.
- Δεν είσαι τρελός, έτσι Τσάρλι; - Φυσικά και δεν είμαι.
Τότε τι σε κάνει να νομίζεις ότι θα σε κεράσω κι άλλο ποτό;
Μακάρι η ζωή να ήταν τόσο απλή όσο κι εσύ.
ΟΔΟΣ ΦΡΑΝΚΛΙΝ 32 ΠΟΙΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Γεια σου, Τσάρλι. Τι βλέπεις;
Δεν έχει πιθανότητα. Θα την ψήσουν.
Ένας ακόμα. Αυτό ήταν, αδειάστε το διάδρομο!
Δε μπορείτε να με διώξετε! Είμαι φορολογούμενη!
Ναι; Πού είναι το εισιτήριό σου;
Καλώ να χρησιμοποιήσετε κάθε ρανίδα της ηθικής σας δύναμης,
ώστε να διατηρήσετε ξεκάθαρη πορεία αλήθειας,
στην με καλά προνόμια, αλλά θυελλώδη θάλασσα των αιτιών.
Μόνο ένα δε γίνεται να τεθεί υπό άρνηση,
ο νόμος είναι νόμος και η δικαιοσύνη είναι η εκπλήρωση αυτού του νόμου.
Πρέπει να μείνουμε σ' αυτή τη σαφή σκέψη όσο η δίκη εξελίσσεται,
μέσα από τον τεχνητό λαβύρινθο περισπασμών, παρεκτροπών, δολιοτήτων.
Γιατί είναι στη φύση της ανθρωπότητας ν' ανάβει φάρο...
και να τον περιβάλλει με ομίχλη!
Θα δείτε φτηνές, γελοίες, θεατρικές επι- κλήσεις σε αισθήματα, κυρίες και κύριοι.
Τα όμορφα μάτια της κατηγορούμενης θα γεμίσουν με χαριτωμένα δάκρυα,
καθώς θα λέει την ιστορία της.
Και το φόρεμά της θα είναι ένα μαύρο, απλό...
Με συγχωρείτε, Εντιμότατε.
Με την άδειά σας, θα ήθελα να βγάλω το σακάκι. Η ζέστη.
Λόγω της σχεδόν πρωτόγνωρης υγρασίας,
νομίζω ότι η αξιοπρέπεια του δικαστηρίου δε θα υποφέρει από μια τέτοια έκθεση.
Η άδεια εγκρίνετε.
Τώρα, για να δούμε. Πού ήμασταν;
Ναι. Το φόρεμά της.
Το φόρεμά της... Σας ευχαριστώ, Εντιμότατε.
Το φόρεμά της θα είναι ένα απλό, μαύρο και μικρό,
με καπέλο και πορτοφόλι να ταιριάζει, όπως είναι σήμερα.
Και θ' αναρωτηθείτε, καθότι θέλουν ν' αναρωτηθείτε,
πώς ένα τέτοιο ωχρό, εύθραυστο, καλά περιποιημένο χέρι...
θα τραβούσε κουμπούρι και θα μάζευε δυο γεμάτες το κεφάλι του κυρίου!
Το άκουσες αυτό; Γιατί δεν έκανες ένσταση;
Δεν έχει πάρει μπρος ακόμα.
Αλλά τα στοιχεία είναι στοιχεία και θ' αποδείξουμε χωρίς αμφιβολία...
ότι η κατηγορούμενη τοποθέτησε προμε- λετημένα και σκόπιμα το περίστροφο...
στην κατά τα άλλα άκακη τσαντούλα της,
με τη ρητή πρόθεση να ανοίξει δύο τρύπες στον Ότο Κρέιλερ.
Αυτή η Έλεν Μπάρτλετ, που κάθεται εμπρός σας με μια προκλητική ηρεμία,
είναι ένοχη αδίστακτης, ψυχρής, ανελέητης δολοφονίας,
εκ προθέσεως δολοφονίας, δολοφονίας που απαιτεί ως τίμημα τη ζωή της!
Ησυχία στο ακροατήριο!
Ησυχία! Ησυχία στο ακροατήριο!
Ησυχία!
Πού είδατε για πρώτη φορά την κυρία Μπάρτλετ;
Την έπιασα να φεύγει κρυφά από το σπίτι του Κρέιλερ,
με τη φίλη της Ντέιζι ΜακΚλούρ.
Είπε ότι ήρθε να πάρει το καπέλο και το παλτό και το πορτοφόλι της.
- Την ανέκρινα. - Τι εννοείς την ανέκρινες;
Της είπες να μιλήσει, βρε παλιοβλάκα!
Ησυχία στο ακροατήριο.
Την γνωρίζεις;
Θα γίνει ψητή!
Ησυχία. Δις ΜακΚλούρ, ένα ακόμα ξέσπασμα και θα κρατηθείτε.
- Συνεχίστε. - Οπότε την ανέκρινα...
Και ομολόγησε τη δολοφονία.
Μετά το αρνήθηκε, μετά το ομολόγησε ξανά,
μετά το αρνήθηκε, μετά...!
Έλαβα κλήση περίπου στις δέκα το πρωί Τετάρτης απ' το ανθρωποκτονιών...
και διαπίστωσα ότι η κατηγορούμενη, εννοώ τον αποθανόντα,
να κλείτετε... να κείτετε με πρόσωπο στο έδαφος.
Εννοώ στο χαλί.
Οπότε εξέτασα το χαλί... δηλαδή το σώμα...
και διαπίστωσα ο θάνατος προήλθε από δύο σφαίρες με κοντινή εμβέλεια,
εννοώ, δύο σφαίρες που ρίχτηκαν από κοντινή απόσταση στο κεφάλι του.
Λοιπόν δις Μπάγκαρτ, τη στιγμή που δολοφονήθηκε ο κος Κρέιλερ,
και την ίδια στιγμή φυσικά που η κα Μπάρτλετ είπε στον μπάτλερ...
ότι ήταν η νέας γραμματέας του κου Κρέιλερ, εσείς για ποιον εργαζόσασταν;
- Για τον κο Κρέιλερ. - Και ποια ήταν η επίσημη ιδιότητά σας;
Ήμουν η... προσωπική γραμματέας του.
Ελάτε τώρα, κυρία Μπάγκαρτ.
Καταλαβαίνω ότι θλίβεστε αληθινά για το άκαιρο τέλος ενός αξιόλογου,
ευγενικού εργοδότη, αλλά πρέπει να θέσω αυτές τις λίγες ερωτήσεις.
Ήταν ένας θαυμάσιος άνθρωπος, αλήθεια ήταν ο κος Κρέιλερ.
Ναι, το ξέρω.
Καταρχάς δις Μπάγκαρτ, γιατί δεν ήσασταν στη δουλειά το πρωί του φόνου;
- Είχα το ρεπό μου. - Είχατε το ρεπό σας.
- Ο κος Κρέιλερ δε σας είχε απολύσει; - Φυσικά και όχι!
Άρα τη στιγμή του φόνου,
ήσασταν επίσημα η προσωπική γραμματέας του κου Κρέιλερ;
- Και φυσικά ήμουν. - Και ποια η θέση της κας Μπάρτλετ;
Δεν ξέρω κύριε και θα προτιμούσα να μη μαντέψω.
Κύριε Μπάρτλετ, αν είστε έτοιμος, ξεκινήστε.
Εντιμότατε, με την άδειά σας, θα ξανα- καλέσω τη μάρτυρα Σούζαν Μπάγκαρτ.
- Συνεχίστε. - Σούζαν Μπάγκαρτ;
Η Σούζαν Μπάγκαρτ είναι παρούσα στο δικαστήριο;
Ναι. Ναι, εδώ είμαι.
Δις Μπάγκαρτ, λέτε ότι τη στιγμή του θανάτου του κου Κρέιλερ,
ήσασταν επισήμως η προσωπική γραμματέας του;
- Μάλιστα. - Ωραία.
Τώρα δις Μπάγκαρτ, ως επίδειξη των ικανοτήτων σας,
θα ήθελα να σας υπαγορεύσω μια επιστολή.
- Να υπαγορεύσω επιστολή, στενογραφία; - Μα...
Κο Φρανκ Μπάτλερ, εταιρεία Όσεανσάιντ Ποπκόρν, Όσεανσάιντ, Καλιφόρνια.
Αγαπητέ κε Μπάτλερ, η τελευταία παρα- λαβή αραβόσιτου ήταν μικρού μεγέθους...
Τι τρέχει, δις Μπάγκαρτ; Δεν είναι ξυσμένο το μολύβι;
- Να... - Μην αναστατώνεστε!
Είστε ανάμεσα σε φίλους. Γιατί δε γράφετε;
Ξέρετε καλά γιατί δεν γράφω! Δε μπορώ να γράψω στενογραφία!
Ησυχία στο ακροατήριο. Ησυχία.
Ησυχία στο ακροατήριο.
- Δε χρειάζομαι άλλο την μάρτυρα. - Καμία ερώτηση.
Τελειώσαμε, δις Μπάγκαρτ. Ευχαριστώ.
Πώς πάει η δική σου στενογραφία, μπέμπα;
- Δεχτήκατε με 50 δολ. τη βδομάδα; - Μάλιστα, κύριε.
- Και δε ξέρατε στενογραφία; - Όχι, κύριε.
- Αλλά δεχτήκατε καλή τη πίστη; - Ναι, δέχτηκα!
- Κι ούτε δακτυλογραφείτε; - Δακτυλογραφώ! Είμαι συγγραφέας.
- Τι συγγράφετε; - Μυθιστόρημα.
Τι μας λέτε!
- Τι δακτυλογράφηση χρησιμοποιείτε; - Ορίστε;
Ας υποθέσουμε ότι έχετε γραφομηχανή μπροστά σας, πώς θα πληκτρολογούσατε;
Κατάλαβα. Το παλιό γνωστό σύστημα των δύο δακτύλων.
Καλά ήταν για προσωπική γραμματέα με 50 δολάρια την εβδομάδα.
Κα Μπάρτλετ, θα μπορούσε εσείς με τον γοητευτικό σας τρόπο, ας πούμε,
ν' αναγκάσατε τον Κρέιλερ να σας προσλάβει,
με απειλή ν' αποκαλύψετε τις πρότερες σχέσεις σας;
Τι θα λέγατε να σας στρίψω τη μύτη;
Εντιμότατε, διαμαρτύρομαι για τις αβάσιμες,
μοχθηρές κατηγορίες του Εισαγγελέα!
Κι αν δε σταματήσει, θα του πετάξω τα δόντια έξω!
- Ησυχία! - Τίνος θα πετάξεις τα δόντια;
- Τα δικά σου, βρε κατιμά! - Ησυχία! Ησυχία!
Ησυχία! Ησυχία στο ακροατήριο!
Ησυχία, λέω! Ησυχία!
Νούμερο 22.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
Τους είπες ότι πρέπει να με δεις. Γιατί;
Είμαι ο Τσαρλς Τζάσπερ, εγκληματολόγος υψίστου βαθμού.
Αποτελείς δείγμα υπό του μικροσκοπίου μου.
Και θα σε ψήσουν!
Φύγε από 'δώ! Είσαι τρελός!
Φυσικά.
Πέφτει πάνω σου μεγάλη δημοσιότητα, έτσι δεν είναι;
Σπουδαία άρθρα, φωτογραφίες στις εφημερίδες. Σου αρέσει, σωστά;
Είναι το νέκταρ των θεών για τους ανόητους.
Κι είτε σκότωσες τον Κρέιλερ είτε όχι,
θα δείχνεις πολύ όμορφη... ψημένη.
- Φύγε από 'δώ! - Φυσικά.
Χάρηκα που τα είπαμε. Ωρεβουάρ.
# Όταν θα πεθάνω...
- Τελειώνουμε, Έλεν. Πώς νιώθεις; - Δεν ξέρω.
Μερικές φορές κάθομαι κι σκέφτομαι ότι πρέπει να με βάλουν στην καρέκλα!
Αν νιώθω εγώ έτσι, πώς θα νιώθουν οι ένορκοι;
Μην ανησυχείς, σε παρακαλώ.
- Να θυμάσαι, δεν έχω ξεκινήσει ακόμα. - Δε γίνεται να μη φοβάμαι!
- Τι νομίζεις ότι θα μου κάνουν; - Έλεν, μην μιλάς έτσι τώρα!
- Γιατί αν νιώσω ότι δε με πιστεύεις... - Σε πιστεύω Κεν, ειλικρινά!
- Αλλά φοβάμαι! - Σου είπα να το σταματήσεις αυτό!
Μα...
Κεν, υπάρχει κάτι που έπρεπε να στο είχα πει εδώ και καιρό.
- Ποιο είναι; - Είναι λάθος, μια μεγάλη, τρελή πλάκα!
Δεν σκότωσα τον Ότο Κρέιλερ! Έλεγα ψέματα και...
Ξέρω πώς νιώθεις, Έλεν. Πολλοί νιώθουν έτσι στη διάρκεια μιας δίκης.
Έχεις άγχος κι έχεις αναστατωθεί, ανησυχείς για το τι ίσως συμβεί.
Αλλά δεν πρόκειται να συμβεί,
γιατί μαχόμαστε σωστά κι ειλικρινά, όταν παραδεχτούμε ότι σκότωσες τον Κρέιλερ.
Κι αν δεν κερδίσουμε με το σωστό τρόπο, τον τίμιο τρόπο,
δε θέλουμε να κερδίσουμε.
Να σας ευχαριστήσω Εντιμότατε που επι- τρέψατε η σκηνή στο σπίτι του Κρέιλερ...
να αναπαρασταθεί προς όφελος των ενόρκων.
Μα πρώτα, πρέπει να τους ξεδιαλύνω σαφώς τα κίνητρα της κατηγορούμενης.
Δε θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε το ζήτημα.
Η Έλεν Μπάρτλετ κατηγορείται για δολοφονία εκ προθέσεως,
που σημαίνει ότι με τη θέλησή της και προμελετημένα αφαίρεσε μια ζωή.
Σ' αυτή την κατηγορία, η απάντησή μας είναι ότι είναι αθώα.
Αλλά στην προσπάθειά μας να σας πείσουμε για την ειλικρίνειά μας,
θα ζητήσω η κατηγορούμενη να σταθεί και να κοιτάξει τους ενόρκους.
Κυρίες και κύριοι, σας γνωρίζω την Έλεν Μπάρτλετ, τη γυναίκα μου,
η οποία στις 8 Αυγούστου σκότωσε τον Ότο Κρέιλερ.
Κάθισε, Έλεν.
Οπότε τώρα βρισκόμαστε στο πρωινό της 8ης Αυγούστου,
είμαι ο Ότο Κρέιλερ κι αυτό είναι το γραφείο στο σπίτι του.
Θα ακολουθήσει πιστή αναπαράσταση του τι συνέβη εκείνο το πρωινό,
όπως μου αποδόθηκε από τη γυναίκα μου, Έλεν Μπάρτλετ.
Είμαι έτοιμος, Έλεν.
Λοιπόν, να τι συνέβη. Ο μπάτλερ υποτίθεται ότι...
Υποτίθεται ότι...
μου επιτρέπει να μπω μέσα.
Τον ακολουθώ στο διάδρομο...
και παίρνει το καπέλο και το παλτό μου και τα κρεμάει πίσω σε... κάτι.
Πάω στο γραφείο και σχεδόν αμέσως ο κος Κρέιλερ μπαίνει.
- Καλημέρα, αγαπητή μου. - Καλημέρα.
Μάλιστα, άλλη μια μέρα ξεκινά.
Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να υπάρξει κατανόηση, είμαι σαφής;
Το μόνο που ξέρω κύριε, είναι ότι θα δου- λέψω σκληρά και θα μελετώ ταυτόχρονα.
Γιατί να εργαστείς σκληρά;
Επειδή είναι ο μόνος τίμιος τρόπος για τα προς το ζην.
Έχεις πολλά να μάθεις, Έλεν.
Σ' αυτό το σημείο, προκειμένου ν' αποφύγει τα τραβήγματα αυτού του...
Ανθρωπόμορφου γύπα.
ανθρωπόμορφου γύπα, η κα Μπάρτλετ προσπαθεί να ξεφύγει.
Ο Κρέιλερ την ακολουθεί.
Ν' αρχίσουμε ν' απαντάμε στο ταχυδρομείο σας, κε Κρέιλερ;
- Δε θα μου διαβάσετε τις επιστολές; - Όχι!
Αφήστε με ήσυχη! Δεν έχετε δικαίωμα να με πιάνετε!
Ναι, έχω. Δουλεύεις για μένα!
Δε σας φτάνει ότι ενώ θα δουλεύω, θα μαθαίνω παράλληλα στενογραφία;
Πρέπει μια γυναίκα να τα περνά αυτά, μόνο και μόνο επειδή θέλει δουλειά;
Ηρέμησε, Έλεν.
Θα τα πάμε καλά, μόλις καταλάβεις ότι είμαι οικογενειακός φίλος.
Στην τελική, πέντε ημέρες τη βδομάδα, 3 ώρες την ημέρα, 50 δολ. τη βδομάδα.
- Μην τολμήσετε να με φιλήσετε! - Θα κάνω ό,τι θέλω! Ηρέμησε, ανόητη!
Εντιμότατε, θα υποστούμε αυτό το φθηνό θέαμα υπό το πρόσχημα δράματος;
Τι μπορούν ν' αποδείξουν μ' αυτά τα χαμηλού επιπέδου θεατρικά τους;
Με κάθε ουγκιά ευπρέπειας που έχω, διαμαρτύρομαι. Σταματήστε τους!
Κύριε Χάρτμαν, η βίαιη έκρηξή σας αφήνει την χειρότερη δυνατή αίσθηση.
Αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν ειλικρινά, αν και υπερβολικά έντονα,
να παρουσιάσουν την υπεράσπισή τους όσο καλύτερα μπορούν, οπότε ησυχάστε.
Συνεχίστε, κε Μπάρτλετ και... μήπως αν γίνει πιο ήρεμα, να ήταν καλύτερα;
Σας ευχαριστώ, Εντιμότατε.
Βοήθεια! Βοήθεια!
- Κεν, συγνώμη! - Όχι, συνέχισε, συνέχισε.
Θα το πληρώσεις. Καμία γυναίκα δεν το κάνει αυτό στον Ότο Κρέιλερ.
- Σταματήστε! - Θα σε σκοτώσω!
Μπαμ, μπαμ!
Τον σκότωσα!
Κι αυτό, κυρίες και κύριοι, είναι η αλη- θινή εικόνα του θανάτου του Ότο Κρέιλερ,
του εκμαυλισμένου που πίστευε ότι ο χρυσός αγοράζει...
το πιο ανεκτίμητο κειμήλιο μια γυναίκας, την τιμή της.
Τι είναι αυτό;
Σκεφτείτε αυτό, όλοι σας:
Η Έλεν Μπάρτλετ δεν είναι μόνο η Έλεν Μπάρτλετ.
Η Έλεν Μπάρτλετ εκπροσωπεί το γυναικείο φύλο.
Κι όταν ήρθε η τρομερή στιγμή, την αντιμετώπισε,
φοβισμένη αλλά αποφασιστικά,
υπερασπιζόμενη έτσι την κύρια κληρονομιά κάθε γυναίκας.
Δεν έχει η γυναίκα δικαίωμα να εργαστεί για να φέρει ψωμί στο σπίτι της;
Δεν έχει η γυναίκα δικαίωμα ν' αντι- σταθεί στις κακές ορέξεις ενός άνδρα,
που αγόρασε τις υπηρεσίες της για να ικανοποιήσει την απληστία του;
Δεν έχει η γυναίκα το ιερό δικαίωμα να προστατευθεί με κάθε κόστος;
Η απάντηση είναι ναι!
Κι είμαι ειλικρινά ευγνώμων που βρίσκο- νται σήμερα εδώ σ' αυτό το δικαστήριο,
κάποιοι τίμιοι, σοφοί, σιωπηλοί,
που αναγνωρίζουν το είδος του Κρέιλερ με κάθε κόστος...
και ξέρουν στις καρδιές τους ότι πρέπει ν' αφήσουν ελεύθερη αυτή τη γυναίκα.
Μια γυναίκα που το μόνο έγκλημά της ήταν η προστασία της ψυχής της...
ενάντια στην απληστία αυτού του ανδρός.
Τέλειωσα την αγόρευσή μου.
Ισχυρίζεται ότι ήταν σε αυτοάμυνα.
Αυτοάμυνα υποθέτω, όπως απεικονίζεται από έναν κυνηγό που πυροβολεί το λαγό.
Αλλά έχουμε αυτό το γεγονός:
Μπήκε στο γραφείο ακατάλληλη για τη δουλειά που τον ανάγκασε να της δώσει,
με γεμάτο όπλο,
που θέλει να πιστέψουμε ότι θα το ενεχυρίαζε για να φάει το μεσημέρι.
Κε Ντέιβις, μπορεί να έχω το σακάκι μου, παρακαλώ;
Όπως είπα, κυρίες και κύριοι, με γεμάτο όπλο,
που θέλει να πιστέψουμε ότι θα το ενεχυρίαζε για να φάει το μεσημέρι.
Ευχαριστώ, κε Ντέιβις.
Μόνο μία απόφαση μπορεί να υπάρξει, κυρίες και κύριοι ένορκοι:
Η Έλεν Μπάρτλετ, παρά τη γοητεία της,
παρά την κακή υποκριτική της, παρά τα μεγάλα, όμορφα μάτια της,
είναι ένοχη για δολοφονία εκ προθέσεως!
Πολύ τρελές οι οδηγίες που μας έδωσε ο δικαστής.
Αν νομίζουμε ότι το έκανε και μάλιστα σκόπιμα, πρέπει να την βγάλουμε ένοχη.
Αλλά αν νομίζουμε ότι το έκανε, αλλά όχι σκόπιμα,
τότε πρέπει να αποφασίσουμε ότι δεν το έκανε.
- Τι είναι αυτά που μας είπε; - Δεν είπε αυτό.
- Αυτό δεν εννοούσε όμως; - Ναι.
Μόνο που το είπε νομικίστικα, οπότε ακούστηκε πιο ωραία.
Και λοιπόν; Λες ότι δεν το έκανε αν πεις ότι δεν είναι ένοχη,
κι αυτή ήδη λέει ότι το έκανε.
- Άκουσες τι είπε ο δικαστής, έτσι; - Αυτό λέω κι εγώ!
Εντάξει, εντάξει. Είναι ο νόμος, πάψε.
Ωραία παράσταση δεν είναι;
Ναι! Φίνα πλάκα!
Ακόμα πάω στοίχημα ότι θα την ψήσουν!
Κυρίες και κύριοι ένορκοι, ποια η ετυμηγορία σας, ένοχη ή αθώα;
Η ετυμηγορία είναι αθώα.
- Κεν! Κεν, θέλω να σου πω... - Κα Μπάρτλετ, παρακαλώ!
- Παρακαλώ, κυρία Μπάρτλετ, εδώ. - Κεν, θέλω...
Κύριε Μπάρτλετ, την αγκαλιάζετε, παρακαλώ.
Ναι.
Κεν, θέλω να σου πω πόσο θαυμάσιος είσαι!
- Κα Μπάρτλετ, από 'δώ παρακαλώ. - Κι αν δεν ήσουν εσύ...
- Κα Μπάρτλετ, από 'δώ. - Ναι, ξέρω τι πας να μου πεις.
- Μια δήλωση, κυρία Μπάρτλετ; - Δήλωση;
Ναι.
Δεν της έρχεται τίποτα στο μυαλό!
Στην έφερα αυτή τη φορά, έτσι Τσάρλι; Νόμιζες ότι είσαι έξυπνος, έτσι;
Μου προκαλείς βαρεμάρα. Γέμισε το ποτήρι μου.
Ναι, πού είναι τα χρήματά σου;
Τι είναι τα χρήματα; Άθλια κομμάτια μετάλλου, χαρτιά γεμάτα μικρόβια.
- Γέμισε το ποτήρι μου. - Ναι!
Μόλις στάξεις μερικά μικρόβια προς τα 'δώ.
Εντάξει. Αν επιμένεις, θ' ανοίξω λογαριασμό.
Με τι;
ΟΤΟ ΚΡΕΪΛΕΡ
Το βλέπεις αυτό;
- Εντάξει, ένα ποτό γι' αυτό. - Ένα ποτό, ανόητε;
Το πορτοφόλι αυτό αξίζει 25.000 δολάρια!
Ναι. Όχι 24.500, Τσάρλι;
Είκοσι πέντε χιλιάδες ακριβώς. Ωραίο πορτοφόλι για τόσα χρήματα.
- Νομίζεις ότι είμαι τρελός; - Όχι, όχι τρελός.
Απλά τα 'χεις λίγο ακριβά. Έχεις βρει πελάτη μέχρι τώρα;
Φυσικά.
Η ζωή μου, ο αγώνας μου, από την Έλεν Μπάρτλετ.
Η φιλενάδα σου! Αυτή που έλεγες ότι θα την ψήσουν.
Ζωή, θάνατος, ζωή. Για ποιο λόγο;
Έβγαλε ένα τσουβάλι φράγκα με το βιβλίο για τη ζωή της,
με διαλέξεις, τέτοια πράγματα,
αλλά δε νομίζω να δώσει 25 χήνες για κάποιο πορτοφόλι,
ακόμα κι αν είναι πραγματικό δέρμα.
Θα το αγοράσει σίγουρα! Το ποτό, ξέχασες το ποτό.
Ναι, σε παρακαλώ! Σε θερμοπαρακαλώ!
Δείτε τα χάλια μου! Κάθομαι και και παρακαλάω για ποτό έναν ηλίθιο,
που ούτε καν θα έπρεπε να του μιλάω,
ενώ αυτή περνά το καλοκαίρι σε χλιδάτο σπίτι στη λίμνη Μάρθα.
Αυτό πονάει, το ξέρεις; Πονάει.
Ναι. Λοιπόν... είμαι ηλίθιος, έτσι;
- Μια έκφραση ήταν απλά. - Ναι!
Το θες μέχρι επάνω;
Ναι, λέω να το γεμίσουμε καλύτερα.
- Στην υγειά σου. - Πού είναι το δικό μου;
Ακριβώς εκεί μπροστά σου, πιες.
- Δεν έχει τίποτα μέσα. - Όπως το βλέπω εγώ, είναι ως επάνω.
Αλλά φυσικά, όπως είπε κι εσύ, είμαι ηλίθιος.
Ξέρεις, υπάρχουν τρία πράγματα που απαιτούν την άμεση προσοχή μου:
Να πουλήσω το πορτοφόλι, ν' αγοράσω αυτή την ποντικοφωλιά..
και να σε πετάξω στο δρόμο!
Καλημέρα, κύριε!
Γεια!
- Έλα, πάμε να βουτήξουμε. Όχι, όχι τώρα, αργότερα.
- Που ήσουν; - Σου είπα, για τσάι με τη Ντόροθι.
- Μαρτίνι. - Ήπια ένα, μόνο ένα.
Η Έλλα σου φτιάχνει και σένα τώρα.
- Μακάρι να ερχόσουν μαζί μου. - Όχι, ευχαριστώ.
- Τι θα κάνεις απόψε; - Θα υπαγορεύσω βιβλίο στη Ντέιζι.
Έρχεται αυτό το Σαββατοκύριακο για να με βοηθήσει.
Πιάσε μου ένα τσιγάρο.
Σε σένα το χρωστάω αυτό. Πώς πάνε τα πράγματα στο γραφείο;
Καλά, υποθέτω.
Παραπάνω δουλειές απ' όσες μπορώ ν' ασχοληθώ.
Κεν, έχεις ποτέ αναλογιστεί όλα όσα συνέβησαν;
- Τι εννοείς; - Τα πάντα!
Το διαμέρισμα στην πόλη, αυτό το σπίτι, η δουλειά σου, το μυθιστόρημά μου.
Όλα όσα θέλαμε, τα έχουμε.
Κι είμαι τόσο χαρούμενη που φοβάμαι ότι είναι απλά όπως ένα μεγάλο δείπνο.
Νόμιζα ότι θα με φιλήσεις.
- Πάει κάτι στραβά; - Όχι, φυσικά κι όχι.
Τι να πάει στραβά; Βγάζω χρήματα, έχεις ό,τι θες, κάνεις ό,τι θες.
Είσαι πιο ευτυχισμένη όσο ποτέ στη ζωή σου, μόλις το είπες.
Συγνώμη, αλλά εγώ δε μπορώ να είμαι έτσι,
γιατί σκέφτομαι συνέχεια το πώς οδηγηθήκαμε εδώ.
Αυτό δε καταλαβαίνω σε σένα,
πώς μπορείς να ξεχνάς ότι δεν θα είχαμε ποτέ κάτι τέτοιο.
Και θα ήμουν πιο χαρούμενος αν ο Ότο Κρέιλερ ήταν ακόμα ζωντανός.
- Μάλλον δεν έπρεπε να το πω. - Έχεις δίκιο.
Έχω σκοτώσει έναν άνδρα και είμαι χαρούμενη. Δεν έχει νόημα, έτσι;
Ίσως και να βγάζει. Ίσως δεν ξέρω πώς να χειριστώ αντίστοιχη περίπτωση.
Θα μου δώσεις εκείνο το τσιγάρο;
Δε θα ήταν τέλειο αν όλα ήταν ακριβώς όπως είναι τώρα,
μόνο που το άλλο να μην είχε συμβεί;
Παραπάνω από τέλεια, αλλά τώρα είναι πολύ αργά.
Θυμάσαι εκείνη τη μέρα στο κελί που προσπάθησα να σου πω ότι είμαι αθώα;
Να, κι αν δεν τον έχω σκοτώσει; Τι θα πίστευες;
- Τι σημασία έχει τι πιστεύω; - Κάνε πως δεν έγινε.
Να προσποιηθώ ότι κάποιος θα έλεγε ψέματα για κάτι τέτοιο;
Ότι θα κορόιδευες τη δικαιοσύνη και θα γελοιοποιούσες εμένα;
Ότι θ' άφηνες ένα στυγνό εγκληματία να σχεδιάζει ήδη το επόμενο θύμα του;
Αυτό θα ήταν χειρότερο κι από τη δολοφονία!
Φοβάμαι πως θα ήταν.
- Έλεν! - Τι;
Τίποτα. Νομίζω ότι με χτύπησε η ζέστη.
- Ευχαριστώ, Έλλα. - Παρακαλώ.
Λοιπόν;
- Κύριε Μπάρτλετ, ο δικός μου... - Τι μ' αυτόν;
Να, βρήκε μια όχι και τόσο καλή από την πόλη και...
και χαλάει όλα τα λεφτά που βγάζω στη λεγάμενη κι όλα αυτά.
Πολύ κρίμα! Στη λεγάμενη, ε;
Ναι. Και... κύριε Μπάρτλετ, αναρωτιόμουν...
Να, για να τα πούμε ξεκάθαρα, αν αφήσω μερικές σφαίρες να πέσουν πάνω του,
πιστεύετε ότι θα με βγάλετε καθαρή με το νόμο;
Πάω να βουτήξω.
Λίγο μυγιάγγιχτος δεν είναι;
Κεν! Κεν!!
Κεν!
Κεν, βοήθεια!
Βοήθεια, Κεν!
Μείνε ψηλά, Έλεν! Μείνε ψηλά! Έρχομαι αμέσως!
Έφτασα, Έλεν. Με το μαλακό τώρα, μη χτυπιέσαι.
- Βρε, δεν πνιγόσουν. - Ναι, πνιγόμουν!
Σταμάτα!
Βοήθεια!
Κεν!
Βοήθεια!
Αμάν, Έλεν! Συγνώμη!
Έλα, ηρέμησε. Ηρέμησε. Εντάξει, μη χτυπιέσαι. Έλα, έλα.
Δεν ήθελα να σε σπρώξω τόσο πολύ!
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
- Πώς νιώθεις, καλύτερα; - Ναι, πολύ καλύτερα.
Πολύ ωραία.
Έλεν... συγνώμη... για όλα, έτσι όπως συμπεριφερόμουν πριν κι όλα τ' άλλα.
- Θα με συγχωρέσεις; - Να σε συγχωρήσω;
Κεν!
Ένα εισιτήριο για τη λίμνη Μάρθα, παρακαλώ.
Έλα. Πάμε, έλα.
Ένα ακόμα; Ένα ακόμα; Πιάσ' το!
Πήγαινε να το φέρεις.
Τι τρέχει; Μη μου πεις ότι ξέμεινες στη μέση του μυθιστορήματος.
Χαίρομαι τόσο πολύ που όλα ξεκαθάρισαν με τον Κεν,
που δε με νοιάζει πλέον τούτο το ρημάδι.
Ξεκαθάρισαν; Να υποθέσω ότι δεν ξέρει ακόμα ότι...
Εννοώ ότι κάτι τον βασάνιζε τόσο καιρό και δεν το έλεγε...
και νιώθει καλύτερα και νιώθω κι εγώ καλύτερα.
Ξέρεις, είναι η πρώτη φορά που ένιωσα καλά από τότε...
- Από τότε. - Ναι, από τότε.
Λοιπόν, για να ξεκινήσουμε.
- Νά 'το που έρχεται. - Ο ΜακΚόρμακ!
Μπαίνει στο δωμάτιο της Ιβόν.
Ναι. Ναι, ο ΜακΚόρμακ μπαίνει στο δωμάτιο της Ιβόν.
Γεια σου, σπιτάκι μου.
Για να δούμε.
Με πίστη ότι θα την βρει εκεί, ανοίγει προσεκτικά την πόρτα, κάπως έτσι.
- Η πόρτα είναι κλειδωμένη. - Και λοιπόν; Ξεκλείδωσέ την!
- Το έφτιαξες; - Ναι.
Λοιπόν, πού βρισκόμαστε;
- Τι επιθυμείτε; - Την κυρία Μπάρτλετ.
- Δεν είναι εδώ. - Μα είναι!
- Ποιος είναι, Έλλα; - Δε φεύγει!
- Ποιος δε φεύγει; - Εγώ!
- Αυτός είναι ο... - Μα είναι...
Και τι θέλεις;
Ωραίο σπιτάκι έχουμε εδώ.
- Φύγε από 'δώ! - Είναι πραγματικά πολύ, πολύ ωραίο.
Γεια σου, κολοκυθίτσα.
- Είπα να φύγεις από 'δώ! - Πού... πουλάω πορτοφόλια.
Δε θέλουμε πορτοφόλια, φύγε από 'δώ!
Αυτό το θέλεις.
- Πού το βρήκες αυτό; - Γιατί αναστατώθηκες τόσο; Να το δω.
- Ρώτησα πού το βρήκες αυτό. - Εσύ πού νομίζεις;
- Εγώ σκότωσα τον Ότο Κρέιλερ! - Εσύ... εσύ... εσύ τον σκότωσες;
Εγώ, ο Τσαρλς Τζάσπερ, εγκληματολόγος υψίστου βαθμού,
διέπραξα το τέλειο έγκλημα.
Και ποια έκλεψε τη δόξα της πράξης μου;
Ποια γράφει παιδιάστικα άρθρα, δίνει ανόητες διαλέξεις;
Ποια έζησε για να δει τον άντρα της να γίνεται κομψός και να παχαίνει...
από τους καρπούς του κλεμμένου εγκλήματος;
Το δικό μου έγκλημα! Κλέφτρα!
Δεν ήθελα να σου πάρω κάτι!
- Το μόνο που έκανα ήταν... - Πού έχεις το ποτό;
Όχι το νερόπλυμα για τους καλεσμένους, το καλό για τους λίγους.
- Πάω να βρω τον Κεν. - Όχι!
Ο,τι κι αν κάνεις, κύριε... όπως και να σε λένε,
αφότου πιεις το ποτό, θα φύγεις σε παρακαλώ;
Φυσικά. Αφού αγοράσεις το πορτοφόλι.
Μ' αυτό το κομμάτι δέρμα, φεύγει όλο το ενδιαφέρον μου για το έγκλημα.
Μην του δίνεις σημασία, πώς ξέρουμε ότι το έκανε;
Ναι. Ναι, πώς το ξέρουμε;
Πάνω σ' αυτό, πώς ξέρω ότι δεν το έκανες εσύ;
Γιατί το έκανα εγώ!
Κι όσον αφορά το πορτοφόλι, αν δεν το αγοράσεις από μένα,
θα αποκαλυφθείς ως ψευδο- μάρτυρας, μια κοινή ψεύτρα.
Και οι πύλες των φυλακών... θα σφραγίσουν πίσω σου.
Όχι! Πόσο... πόσο θέλεις γι' αυτό;
- Ο άντρας σου δεν το ξέρει, έτσι; - Όχι. Εννοώ, γιατί;
Να, απλά σημαίνει ότι θέλω περισσότερα τώρα.
Η τιμή, συνολική μαζί με το έγκλημα, είναι 30.000 δολ.
Τριάντα χιλιάδες δολά...
Στο είπα ότι είναι τρελός! Μην του δώσεις δεκάρα τσακιστή!
Δε μπορεί να σε εκθέσει χωρίς να κάτσει κι αυτός στην καρέκλα!
Ναι; Σ' έβαλαν στην καρέκλα; Όχι.
Θα με βάλουν στην καρέκλα; Εξίσου όχι.
Έχω γυναίκα. Ο Κρέιλερ προσπάθησε να της δώσει δουλειά.
Την απέρριψε. Αυτός την προσέβαλε!
Τον πυροβόλησα.
- Δεν το πιστεύω. - Πίστευε ότι θέλεις.
Έχω δεμένη υπεράσπιση και μπορώ να τη δοκιμάσω ανά πάσα στιγμή.
Μα δεν έχω 30.000 δολάρια! Δε γίνεται να πούμε...
Γεια... γεια σου, Κεν.
Καλησπέρα, αγαπητέ μου φίλε. Φέρε κοντά μια καρέκλα.
Ποιος είναι αυτός;
Δεν ξέρω, είναι... είναι...
Τι σημασία έχει;
Κεν, αυτό θα είναι ό,τι χειρότερο άκουσες ποτέ στη ζωή σου.
Και θα μ' αφήσεις και θα χαθείς από προ- σώπου γης, μα δε με νοιάζει τι θα γίνει.
Γιατί ακόμα σ' αγαπώ, γι' αυτό κάνω αυτά τα πράγματα υποθέτω.
- Σ' αγαπώ τόσο πολύ! - Τι 'ναι αυτά που λες;
- Θες πραγματικά να μάθεις; - Φυσικά και θέλω να μάθω!
Να... δε σκότωσα τον Ότο Κρέιλερ.
- Δεν τον σκότωσες; - Όχι. Αυτός τον σκότωσε.
Καλά είναι, Κεν.
Χαριτωμένη η μικρούλα. Πώς την λένε;
Έτσι όπως πήγαν τα πράγματα με τον κο Κρέιλερ,
μου φάνηκε ότι ήταν καλύτερο να πω ότι το έκανα, παρά να πω την αλήθεια.
Ακόμη κι εσύ μου το είπες αυτό. Θυμάσαι, Κεν;
Θυμάσαι; Είναι καλά, Κεν.
Οπότε το είπα. Ξέρω ότι δε θα έπρεπε, αλλά το είπα.
- Και τώρα είναι εδώ και θέλει λεφτά! - Ησύχασε.
Τι έγινε;
Έλα, βγάλ' την έξω να περπατήσει, χρειάζεται καθαρό αέρα.
- Θα φροντίσω εγώ αυτόν. - Προσπαθούσα μόνο...
Πήγαινε έξω!
- Με συγχωρείς! - Είπες ότι σκότωσες τον Κρέιλερ.
Απόδειξέ το.
Θα μ' αφήσει, περίμενε μόνο και θα δεις!
Είδες αυτό το βλέμμα; Ντέιζι, τι θα κάνω;
Έλα εδώ!
Ρωτάς εμένα τι να κάνεις, εσύ με τη φαντασία που έχεις!
Γιατί δεν του λες ότι το σήμερα είναι χθες και τίποτα δεν έχει συμβεί ως τώρα;
- Αυτό δεν βγάζει νόημα. - Αυτό που έκανες, βγάζει να υποθέσω.
Να σου πω Έλεν, δεν κατάλαβα ποτέ γιατί δε σκότωσες τον Κρέιλερ.
Εννοώ, είπες στον Κεν ότι τον σκότωσες, που δεν το έκανες φυσικά, γιατί λοιπόν;
Εννοώ, αφού είπες ότι το σκότωσες, που δεν τον σκότωσες,
δηλαδή, εννοώ το είπες, μα δεν τον σκότωσες, γιατί το έκανες;
Εννοώ, γιατί δεν τον σκότωσες;
Καλά, πάμε να περπατήσουμε.
- Κι αν σου πω τράβα και ξεκουμπίσου; - Θα πάω στην αστυνομία.
Ούτως ή άλλως, ξέρω κι εγώ κάτι λίγα νομικά, νεαρέ μου.
Ξέρεις τι θα συμβεί στη γυναίκα σου;
Δέκα χρόνια ή και παραπάνω για ψευδορκία.
- Και τι θα συμβεί σε σένα; - Θα μείνω ελεύθερος.
Λέγοντας αυτό το ψέμα για τη γυναίκα σου; Δεν το νομίζω.
Έψαχνες τα λεφτά που βρήκαν σ' εκείνο το κουτί πούρων.
Αλήθεια;
Άκου, να το ξεκαθαρίσουμε ευθύς εξαρχής.
- Δε μπορείς να ξανανοίξεις την υπόθεση. - Γιατί δε μπορώ;
Επειδή το δικαίωμα το έχει μόνο ο καταδικασμένος ή ο εκπρόσωπός του...
κι εδώ δεν υπάρχει καταδικασμένος. Κανείς δεν καταδικάστηκε.
Τι;
- Εννοείς ότι έτσι είναι ο νόμος; - Έτσι είναι ο νόμος.
Μου λες δηλαδή ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη;
Δικαιοσύνη και νόμος δεν είναι πάντα το ίδιο.
Αλλά στην περίπτωση αυτή είναι, γιατί καλώ την αστυνομία.
Μα... γιατί;
Γιατί εγκλημάτησες και το παραδέχτηκες.
Μα δε μπορούν να ξανανοίξουν την υπόθεση, μόλις μου το είπες.
Πολύ σωστά, αλλά μόλις έκανες απόπειρα εκβιασμού.
Απείλησες τη γυναίκα μου και ζήτησες χρήματα.
Το έκανα αυτό; Σε... σε τι χώρα ζούμε, τέλος πάντων;
Καταλαβαίνεις ότι στέλνεις στη φυλακή τη γυναίκα σου, απλά αν με καταδώσεις;
- Θα το δούμε. - Κάτσε, μισό, μισό, μισό αγόρι μου.
Ό,τι και να κάνουμε, ας μην είναι παράλογο.
Εμπρός! Εμπρός!
Κλείσε το τηλέφωνο.
Να πάρει!
Εμπρός!
Ξέρεις, δε χρειάζεται να καλέσεις, κε Μπάρτλετ.
Δυστυχώς δε σκότωσα τον Ότο Κρέιλερ.
- Δεν τον σκότωσες; - Λυπάμαι, λυπάμαι, αλλά ειλικρινά όχι.
- Τότε ποιος τον σκότωσε; - Λοιπόν, ηρέμησε, σε παρακαλώ.
Το έκανε ο γαμπρός μου.
Βρήκα το πορτοφόλι στο δωμάτιό του και μου το εξομολογήθηκε.
- Τότε πού είναι; - Νεκρός.
Σκοτώθηκε την επόμενη βδομάδα σ' ένοπλη ληστεία. Ερασιτέχνης τύπος.
Δε μπόρεσε να βρει τα χρήματα αφότου... απέθεσε τον Κρέιλερ,
οπότε δοκίμασε μια επουσιώδη ένοπλη ληστεία στο φως της ημέρας.
Ας πούμε ότι έχασε τα λογικά του και...
- Το έγραψαν οι εφημερίδες. - Δεν το πιστεύω!
Δε με νοιάζει τι πιστεύεις βασικά.
Μπορώ ν' αποδείξω τα λεγόμενά μου στο δικαστήριο. Θα πιούμε;
- Φύγε απ' αυτό το σπίτι! - Βεβαίως.
Ξέρεις, υπήρξε μια στιγμή που ήταν σχεδόν δική μου.
Όταν το πεπρωμένο μου έφτασε απειροελάχιστα πριν την εκπλήρωση.
Αλλά έτσι είναι η ζωή.
Καλημέρα, αγαπητέ μου φίλε.
Αντίο, σπιτάκι μου!
# Στη ζωή ενός γονδολιέρη...
Γεια.
- Νομίζω ότι θα πάω να ξαπλώσω. - Ντέιζι, μη μ' αφήνεις μόνη!
Ακούστηκε κάπως χαζό, έτσι; Να μη μ' αφήσει μόνη με τον αντρούλη μου.
Λοιπόν, έφυγε και δε θα σ' ενοχλήσει πια,
γιατί είναι τόσο μεγάλος ψεύτης όσο κι εσύ!
Δεν έχει κάνει ούτε τη δολοφονία!
- Δεν την έκανε; - Ο γαμπρός του ήταν και σκοτώθηκε.
Κι αυτό σε γλίτωσε από 10 χρόνια φυλακή.
Γιατί άκου αυτό που θα σου πω, αν ο φονιάς ήταν ελεύθερος,
- θα πήγαινα κατευθείαν στην αστυνομία! - Θα το έκανες αυτό σε μένα;
Μα.. μα αυτό είναι το σωστό, αυτό θα έκανε ο κάθε τίμιος άντρας.
- Φεύγεις, έτσι δεν είναι; - Φυσικά και φεύγω.
Τι μου έχει απομείνει;
Ξεφτίλισες τη ζωή μας, γελοιοποίησες τη δικαιοσύνη, το επάγγελμά μου, εμένα!
Είναι εφιάλτης για σένα κι αναρωτιέσαι πώς και γιατί έγινα όλα αυτά...
και δε νομίζω ότι μπορώ να στο εξηγήσω για να το καταλάβεις.
Απλά να πω ότι προσπάθησα να πω την αλήθεια,
αλλά όλα έδειχναν ότι ήταν καλύτερα να πω ψέματα.
- Και τα έλεγα, μέχρι τώρα! - Ναι, όλα πήγαιναν μια χαρά.
Να 'μαστε, κι οι δύο επιτυχημένοι,
βάσει του μεγαλύτερου ψέματος στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Κυρίες και κύριοι ένορκοι,
η Έλεν Μπάρτλετ δεν είναι απλά η Έλεν Μπάρτλετ,
η Έλεν Μπάρτλετ εκπροσωπεί το γυναικείο φύλο!
Ωραίο παράδειγμα δεν είναι;
Κι όταν η φοβερή στιγμή ήρθε, την αντι- μετώπισε, φοβισμένη μα αποφασιστικά,
γελώντας μ' εσάς Δικαστά, γελώντας μ' εμένα, γελώντας στον Ότο Κρέιλερ,
υπερασπίζοντας την αρχή που είναι η κύρια κληρονομιά της γυναίκας.
- Μπαρούφες! - Κεν...
Τράβα να το υπερασπιστείς!
Σκέψου κι άλλα τέτοια για τη ζωή σου στα δακρύβρεχτα βιβλία σου!
Θα φύγω τόσο μακριά, που ούτε τι χρονιά έχουμε θα ξέρω!
Και παρά τα όσα μόλις είπα Έλεν, εξακολουθώ να σ' αγαπώ,
αλλά να με πάρει και να με σηκώσει αν μπορώ να ζήσω τέτοια ζωή!
Ναι, αν είναι αγόρι, θα του δώσω τ' όνομά σου!
Τι; Έλεν!
- Έλεν, γιατί δε μου το είπες; - Ήθελα να σου κάνω έκπληξη!
- Ναι, και πότε το περιμένουμε; - Τι;
- Είπα, πότε το περιμένουμε; - Να, δεν ξέρω ακριβώς.
- Και... και τι λέει ο γιατρός; - Τι;
Ο γιατρός!
Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι! Ακόμα κι αυτό δεν ήταν αλήθεια!
Θα μπορούσε να είναι αλήθεια!
Υποθέτω ότι αυτό είναι το τίμημα να ζεις με μια ψεύτρα.
Ευτυχία, δυστυχία, το ένα μετά το άλλο μέχρι να μην ξέρεις ποιο είναι ποιο.
Κι υποθέτω ότι θα φύγω από σένα και θα γυρίσω και θα φύγω ξανά.
Έχω την αίσθηση ότι και πάλι θα φύγω απόψε.
Αλλά πρώτα, θα κάνω μια τελευταία προ- σπάθεια να σε μάθω να μη λες ψέματα.
Κεν, νομίζω ότι μόλις είπα το τελευταίο ψέμα μου!
Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / zachs75